 |
      |
     |
|
 |
|
|
|
Archiefdiensten bewaren de getuigenissen uit ons ver of nabij verleden. In vergelijking met bibliotheken en musea leggen zij zich niet toe op afzonderlijke voorwerpen zoals boeken, schilderijen of meubelen. Ze bewaren het geheel van documenten dat voortvloeit uit de dagelijkse activiteiten van overheden, personen of particuliere instellingen. Het gaat hierbij hoofdzakelijk om het geschreven of gedrukt erfgoed maar film- en geluidsbanden, foto's, plannen, tekeningen of prenten, en ook computerbestanden, maken hier evenzeer deel van uit. Er ontstaan ook voortdurend nieuwe archieven die mettertijd naar een archiefbewaarplaats worden overgebracht. De toevloed is echter zo groot dat een selectie onvermijdelijk is. Wat niet van blijvend belang is, wordt onder de verantwoordelijkheid van archivarissen vernietigd. Overheidsarchieven worden bewaard zodat iedereen ze vrij zou kunnen raadplegen, niet alleen voor historisch of genealogisch onderzoek, maar ook opdat de burger er zijn rechten mee zou kunnen bewijzen of de overheid blijvend verantwoording zou kunnen afleggen over haar beleid. Daarom gelden de principes van openbaarheid van bestuur ook voor de archieven. Aangezien archiefdocumenten unieke en vaak erg kwetsbare stukken zijn, moeten archiefdiensten noodgedwongen strikte beschermingsmaatregelen nemen. Zo mag de raadpleging van originele stukken enkel in een leeszaal en onder toezicht. Zij worden nooit voor onderzoek thuis uitgeleend. Onderzoek in archieven is maar mogelijk als die voldoende gedetailleerd zijn beschreven. Archievenoverzichten, gidsen, zoek- en wegwijzers, inventarissen en indices maken het opzoeken van informatie mogelijk. Daarnaast zijn archiefdiensten ook onderzoekscentra en trefpunten van cultureel leven. Zij geven hun actieve medewerking aan publicaties, tentoonstellingen en aan activiteiten van heemkundige en historische kringen.
|
|
|
|
|
